วันเริ่มทำงาน

วันแรกที่ได้รับการติดต่อจากเจ้าของโรงงานให้เข้าไปทำงาน โดยเราไม่ได้เอารถไปด้วยเพราะเจ้าของบอกว่าทุกอย่างเราไม่ต้องออก มีที่พักให้ อาหารก็จะจัดการให้ เราเองซื้ออาหารเองไม่กี่มื้อ เราเองคิดว่าโรงงานจะจัดรถส่วนตัวให้เรา เพราะระดับเราเคยทำงานบริษัทใหญ่ๆ มาแล้วในกรุงทพฯ แม้จะไม่เคยทำงานในต่างจังหวัดมาก่อนก็ตาม แต่เมื่อไปถึงโรงงานด้วยรถส่วนตัวของเจ้าของ(ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการ) ก็พบว่าเราคงถูกแหกตาซะแล้ว เพราะที่พักของเรานั้นเป็นห้องแถวที่สร้างหยาบๆ ด้วยวัสดุราคาถูก ยังดีที่ยังมีแอร์ให้ (ทราบภายหลังว่าแอร์เหล่านี้ไปรับซื้อมาจากร้านขายของเก่านั่นเอง) แต่เสียงครางหึ่งๆ ตลอดทั้งคืนเพราะความชราของมันนั่นเอง

เรามาถึงตอนกลางดึก เราจำเป็นต้องพัก พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน ตื่นขึ้นมาก็เดินมาที่ออฟฟิซ ซึ่งมีพนักงานอยู่สิบกว่าคน เราออกสำรวจตรวจตราดูด้วยรถมอร์เตอร์ไซค์ของโรงงานก็พบว่า โรงงานแห่งนี้เป็นโรงงานผลิตพีวีซีจากวัสดุใช้แล้ว สภาพในโรงงานสกปรก วางของระเกะระกะไปทั่ว ฝุ่นควันคละคลุ้งทั่วโรงงาน ในโรงงานร้อนระอุ คนงานต่างทำงานกันเหงื่อโชค เราเห็นแล้วถอนหายใจ "กูถูกหลอกซะแล้ว"เรามาผิดที่แล้วหรือนี่